Ta wyspa dosłownie wyrosła z morza na oczach ludzi w latach 60.

W 1963 roku u wybrzeży Islandii rozpoczęła się podwodna erupcja wulkaniczna, która w ciągu kilku lat wyniosła ponad powierzchnię oceanu zupełnie nową wyspę — Surtsey, nazwaną na cześć nordyckiego olbrzyma ognia.

Narodziny wyspy obserwowano niemal od samego początku, co dało naukowcom rzadką okazję do zbadania od zera, jak nowy ląd wulkaniczny stygnie, formuje się i zaczyna być kolonizowany przez pierwsze organizmy.

Od momentu powstania Surtsey objęto ścisłą ochroną naukową — dostęp na wyspę mają niemal wyłącznie badacze, którzy śledzą, jak bez ingerencji człowieka rośliny, owady i ptaki stopniowo zasiedlają zupełnie nowy, jałowy ląd.

Dzięki dziesięcioleciom obserwacji Surtsey stała się jednym z najlepiej udokumentowanych na świecie przykładów tego, jak w praktyce wygląda proces sukcesji ekologicznej — czyli krok po kroku zasiedlania pustej ziemi przez życie.