Istnieje ciecz, po której można biec, ale w której się utoniesz, jeśli staniesz nieruchomo

Zwykłe ciecze, jak woda czy olej, mają lepkość, która nie zależy od tego, jak szybko się w nich poruszasz. Płyny nienewtonowskie łamią tę zasadę — ich opór zmienia się dramatycznie w zależności od prędkości przyłożonej siły.

Klasyczny przykład domowy to mieszanka skrobi kukurydzianej z wodą, czasem nazywana „oobleck”: uderzona pięścią albo pod naciskiem szybko biegnącej stopy zachowuje się niemal jak ciało stałe i stawia twardy opór, ale przy powolnym zanurzeniu dłoni płynie jak zwykła gęsta ciecz.

Dzięki tej właściwości entuzjaści fizyki potrafili biegać po basenach wypełnionych taką mieszanką — pod warunkiem, że nie przestaną się poruszać. Zatrzymanie się choćby na chwilę sprawia, że ciecz „mięknie” pod stojącą osobą i ta zaczyna powoli w niej tonąć.

Mechanizm polega na tym, że pod gwałtownym naciskiem cząsteczki skrobi zbijają się razem, blokując swobodny przepływ wody między nimi, a przy powolnym ruchu mają czas, żeby się rozsunąć i przepuścić ciecz swobodnie.