Przez czterdzieści lat lekarze obserwowali chorobę pacjentów, zamiast ich leczyć — i celowo im o tym nie mówili

W 1932 roku amerykańska służba zdrowia publicznego rozpoczęła w hrabstwie Macon w stanie Alabama długoterminowe badanie mające obserwować naturalny przebieg nieleczonej kiły u kilkuset czarnoskórych mężczyzn, głównie ubogich rolników.

Uczestnikom nie powiedziano prawdziwego celu badania — mówiono im, że są leczeni na „złą krew”, a w zamian za udział otrzymywali darmowe posiłki, transport i pogrzeb, ale nie faktyczne leczenie choroby.

Nawet po tym, jak penicylina stała się w latach 40. XX wieku powszechnie dostępnym i skutecznym lekiem na kiłę, badaczom celowo nie podano jej uczestnikom, by nie zakłócić obserwacji przebiegu choroby — eksperyment trwał aż do 1972 roku, gdy ujawniła go prasa.

Waga: sprawa Tuskegee stała się jednym z najbardziej wstrząsających przykładów łamania etyki badań naukowych w historii i bezpośrednio przyczyniła się do wprowadzenia w USA obowiązkowej, świadomej zgody uczestników na udział w badaniach medycznych.