Ludzie skłonni są zapłacić więcej za mebel, który sami złożyli, niż za identyczny, gotowy

Badacze zachowań konsumenckich opisali zjawisko nazwane później „efektem IKEA” — polega ono na tym, że ludzie przypisują wyższą wartość przedmiotom, w których stworzenie sami włożyli choćby niewielki wysiłek, niż identycznym przedmiotom otrzymanym już gotowym.

Twist: dotyczy to nawet sytuacji, w których samodzielnie złożony mebel obiektywnie wygląda gorzej niż fabrycznie zmontowany — mimo to właściciel wycenia go wyżej, bo część jego postrzeganej wartości pochodzi z włożonej pracy, a nie z samego produktu.

Mechanizm ten świetnie tłumaczy sukces marek sprzedających meble czy zestawy „zrób to sam” — konsument płaci nie tylko za produkt, ale też za poczucie sprawczości i emocjonalne przywiązanie, jakie rodzi się w trakcie montażu.

Waga: to jeden z wielu przykładów tego, że cena i wartość w ludzkiej głowie wcale nie muszą pokrywać się z obiektywnymi kosztami produkcji — nasz mózg dolicza do rachunku emocje, których żaden księgowy nigdy by nie ujął w bilansie.