Jedno trzęsienie ziemi zmieniło sposób, w jaki filozofowie myśleli o Bogu i cierpieniu

1 listopada 1755 roku, w dzień Wszystkich Świętych, gdy większość mieszkańców Lizbony była w kościołach, miasto nawiedziło potężne trzęsienie ziemi, po którym nastąpiły fala tsunami i rozległe pożary.

Kombinacja tych trzech katastrof zabiła dziesiątki tysięcy mieszkańców i zniszczyła większość ówczesnej stolicy Portugalii — jednego z najważniejszych miast kolonialnej Europy tamtych czasów.

Skala tragedii, która uderzyła akurat w dzień religijnego święta, wstrząsnęła europejskimi myślicielami — Voltaire nawiązał do niej w „Kandydzie”, kwestionując optymistyczną filozofię głoszącą, że żyjemy w „najlepszym z możliwych światów”.

Waga: katastrofa przyczyniła się także do narodzin nowoczesnej sejsmologii — portugalski minister markiz de Pombal zlecił jedno z pierwszych systematycznych badań ankietowych skutków trzęsienia ziemi w różnych regionach kraju.