Nietoperz nie zużywa żadnej energii mięśni, żeby wisieć głową w dół

Nietoperz spędza większość dnia zawieszony głową w dół, uczepiony sufitu jaskini czy gałęzi pazurami tylnych łap — pozycja, która u człowieka szybko doprowadziłaby do zmęczenia mięśni.

U nietoperza mechanizm jest zupełnie inny: ścięgna łączące pazury z resztą stopy działają na zasadzie zapadki, która pod wpływem ciężaru ciała samoczynnie się zaciska, utrzymując pazur zamknięty bez żadnego aktywnego skurczu mięśni.

Dzięki temu nietoperz może wisieć godzinami, a nawet po śmierci — bez napięcia mięśniowego jego łapy pozostają zaciśnięte, dopóki coś fizycznie nie rozewrze ścięgna w przeciwnym kierunku.

Waga: ten sam „darmowy energetycznie” mechanizm mają ptaki siedzące na gałęzi podczas snu — to niezależnie wyewoluowane, ale zaskakująco podobne rozwiązanie tego samego problemu: jak odpoczywać, nie tracąc uchwytu.