Znaleziono gwiazdę większą niż cały Układ Słoneczny — z czarną dziurą w środku

Gwiazda większa niż orbita Neptuna. W jej sercu, zamiast zwykłego jądra fuzji, aktywnie żywiąca się czarna dziura.

To nie science fiction — to jedna z interpretacji obiektów odkrytych przez Teleskop Jamesa Webba, przypominających teoretyczne „quasistars”: hipotetyczny etap życia niektórych najwcześniejszych, najmasywniejszych gwiazd we wszechświecie.

Mechanizm jest równie dziwny co skala: czarna dziura formuje się w środku umierającej supermasywnej gwiazdy, ale zamiast natychmiast ją pochłonąć, na chwilę (kosmicznie — czyli może miliony lat) koegzystuje z nią, żywiąc się materią z zewnątrz, podczas gdy zewnętrzne warstwy gwiazdy wciąż świecą.

Konsekwencja: to może być brakujące ogniwo tłumaczące, jak supermasywne czarne dziury w centrach galaktyk zdążyły urosnąć tak szybko po Wielkim Wybuchu — problem, z którym kosmologia mierzy się od dekad.