Pod kilometrami lodu na Antarktydzie ukrywa się jezioro odcięte od świata od milionów lat

Jezioro Wostok to jedno z największych podlodowcowych jezior na Ziemi, ukryte pod warstwą antarktycznego lodu o grubości ponad 3,5 kilometra — odkryte dopiero dzięki badaniom radarowym w drugiej połowie XX wieku.

Wysokie ciśnienie lodu i ciepło geotermiczne z wnętrza Ziemi utrzymują wodę w stanie ciekłym mimo panujących na powierzchni ekstremalnych mrozów, a jezioro mogło pozostawać odizolowane od atmosfery i światła słonecznego przez ogromne odcinki czasu geologicznego.

Próbki lodu i wody pobrane w pobliżu granicy jeziora wykazały ślady drobnoustrojów, ale naukowcy wciąż spierają się, na ile te wyniki odzwierciedlają rzeczywiste, unikalne życie samego jeziora, a na ile są efektem zanieczyszczenia próbek podczas wiercenia.

Jezioro bywa traktowane jako ziemski odpowiednik lodowych oceanów pod powierzchnią księżyców takich jak Europa czy Enceladus — jeśli coś mogło przetrwać tam w izolacji, to być może podobny mechanizm działa gdzie indziej w Układzie Słonecznym.