W pewnym momencie taniej było kupić papier toaletowy niż wydrukować banknot tej samej wartości

W drugiej połowie 2010. dekady Wenezuela pogrążyła się w jednej z najgłębszych hiperinflacji XXI wieku — ceny potrafiły rosnąć o kilkaset procent rocznie, a lokalna waluta, boliwar, traciła wartość praktycznie z dnia na dzień.

Twist, który obiegł media na całym świecie: banknoty stały się tak bezwartościowe, że mieszkańcy dosłownie ważyli je na kilogramy zamiast liczyć sztuki przy większych zakupach, a niektórzy rzemieślnicy zaczęli robić z nich torebki i ozdoby na sprzedaż turystom, bo to przynosiło więcej dochodu niż wydawanie ich jako pieniądza.

Rząd próbował ratować sytuację, „ucinając zera” z waluty przy okazji kolejnych reform monetarnych — w ciągu kilku lat dwukrotnie wprowadzano nową walutę, za każdym razem kasując kilka zer z każdej ceny i nominału.

Waga: to jeden z najbardziej dosadnych, współczesnych przykładów tego, że wartość banknotu nie leży w papierze ani druku, tylko wyłącznie w zbiorowym zaufaniu do instytucji, która go emituje — gdy to zaufanie znika, zostaje tylko kolorowy papier.